To love. To be loved. To never forget your own insignificance. To never get used to the unspeakable violence and the vulgar disparity of life around you. To seek joy in the saddest places. To pursue beauty to its lair. To never simplify what is complicated or complicate what is simple. To respect strength, never power. Above all, to watch. To try and understand. To never look away. And never, never to forget.
ไม่ว่ารัก หรือว่าถูกรัก จงอย่าลืมคุณค่าของตัวเอง อย่ายอมเป็นเหยื่อของความรุนแรงและความสิ้นหวั่งที่เกิดขึ้นรายล้อม จงมองหาความสุขแม้อยู่ในห้วงแห่งความเศร้า จงแสวงหาความสวยงามแม้ในคำโกหก อย่าเฉยเมยกับความซับซ้อนและอย่าสร้างความซับซ้อนในสิ่งสามัญ จงเคารพความเข้มแข็ง ไม่ใช่อำนาจ ,เหนืออื่นใด จงมองดู จงพยายาม และทำความเข้าใจ, อย่าละสายตา และห้ามเด็ดขาด อย่าลืมเลือน

 Arundhati Roy, The Cost of Living

Leave a Reply